اول اينكه :
بعضي وقتها دلت مي خواهد با دهان تمام مردم دنيا قهقهه بزني ! از درون حنجره تمام ساكنان زمين فرياد بكشي ! و با چشمهاي تمام ابرهاي جهان گريه كني ! …بعضي وقتها شادي يك واژه توخالي كم رمق است براي حسي كه داري ! بعضي وقتها بغض يك كلمه بي مصرف بدشكل است براي آن همه حرف مانده توي گلويت ! …بعضي وقتها دلت آنقدر تنگ مي شود كه با ريزبين تزين ميكروسكوپهاي دنياي عاقلانه آدمهاي پيرامونت قابل ديدن نيست ! …گاهي بدجوري به سرت مي زند !… گاهي فكر مي كني مجنون بودن هم عالمي دارد وقتي ليلايي يك گوشه اين خاك خدا به تو فكر مي كند ! … آنوقت ديگر هرگز دلت براي خودت تنگ نخواهد شد ! چون خودت را تازه پيدا كرده اي ! …تازه تازه مثل سيبهاي سرخ سرخ !

                        ***********************

 آهاییییییییییییی.........آهاییییییییییییییییییییییییی.........یکی هست که شونه هاش رو برای چند دقیقه به من بده تا من سرمو بذارم روشون و اندازهء هرچی دریاست گریه کنم؟دارم خفه میشم.دارم خفه میشم چون این بغضی که گلومو گرفته نمیخواد بباره.......کیه که واقعاً بفهمه من چی میگم و چی میخوام؟خدایااااااااااااااااااااااااااااااااااا.........تو کجایی که دیگه نه احساست میکنم و نه میتونم باهات حرف بزنم؟به اندازهء همهء روزای عمرم خستم......کاش میشد میخوابیدم و دیگه هیچوقت بیدار نمیشدم.

یکی هست که بگه چرا این عصر جمعه ها اینقد دلگیره؟!

فکر می کردم اينبار می تونم آروم و بی صدا از کنارش رد بشم بی اونکه به هم آزاری برسونيم اما نشد ... خيلی تلاش کردم اما حاصل همه ی اين تلاشها بغض فرو خورده و انباشته شده ای بود که بالاخره شکست ...
کاش الان یه جایی بودم دور از اینجا تنها ی تنها .کاش می تونستم بالای یه کوه بلند يا وسط يه جنگل بزرگ باشم و  اونجا فریاد می زدم تا  سبک می شدم . دستامو میذاشتم روی گوشام و فریاد می زدم........... آخه گريه هم درد منو ديگه دوا نمی کنه ..
مثل بقيه روزهای تولدم - و حتی بدتر- ، از عصر تا حالا تمام لحظه های زندگيم مثل يک فيلم از جلوی چشمهام ميگذره .. تک تک ثانيه هايی که تلف شدند ، تمام آرزوهايی که داشتم و بهشون نرسيدم ، و تجسم اونی که می خواستم باشم و نيستم ... حالم از همه چی به هم ميخوره ..
امشب از اون شبهاييه که داره بارون می باره دلم می خواد  برم زير بارون و تا صبح گريه کنم ...

                                          ****************

برای این روز
ذهنم شلوغ شلوغه، هر چيز جفنگی كه بخوای.
توی ذهنم، چكمه‌ی يه سرباز، 69 تا مورچه رو يجا نفله ميكنه.
توی ذهنم، بعضی از بچه‌ها، يه لنگه از كفش‌هاشون رو يه جا برای هميشه گم كرده‌ن.
توی ذهن من هميشه لبه‌های توالت فرنگی، مرطوب و كثيفه، به طوريكه چندشت ميشه بشينی روش.
توی ذهنم، هميشه موقع باد زدن زغال‌ها، يه جرقه ازشون می‌پره و تی‌شرتم رو ميسوزونه.
من توی ذهنم هيچ موقع چيز به‌درد‌بخوری نداشته‌ام كه تقديمش كنم به تو. نميدونم كه اين از عوضی بودن منه يا تو، يا شايد هردومون. ولی به هر حال اينجوريه.
توی ذهنم، خبرهاست ولی هيچ كدوم ارزش گفتن ندارن جز اينكه امروز، روز تولد توئه و من اينجام، در هزار كيلومتری تو. مطمئن باش توی ذهنم با هم ميريم "سيب نقره‌ای" و موقعی كه داری با اشتهای تمام "بارلی گلاستو" هورت ميكشی تو چشات نگاه ميكنم و ميگم: "تولدت مبارك".
شايد هم بعدش يه قهقهه سر بدم به حال و روز هردومون...

               ت.و.ل.د.م   م.ب.ا.ر.ک....